Een appelsien moesten we met z'n vieren delen

Bericht overgenomen uit BNdeStem 4-8-2010

Jo van den Enden 100 jaar

Jo van den Enden uit Halsteren viert vandaag haar honderdste verjaardag.


De hoge leeftijd beschouwt ze als een lot uit
de loterij. 'Ik heb geluk gehad.
Daar kun je niets aan doen.



foto Tonny Presser/het fotoburo

HALSTEREN - Als ze eenmaal op haar praatstoel zit, is ze niet meer af te remmen.

In zorgcentrum Sint Elisabeth in Halsteren viert Jo van den Enden vandaag haar honderdste verjaardag. Burgemeester Han Polman van Bergen op Zoom komt langs om haar namens de gemeente te feliciteren.

Praten doet de eeuweling, die hardhorend is, dus bijzonder graag. Ze kletst over het verleden alsof ze het gisteren nog allemaal heeft beleefd.

Jo komt uit een gezin van vier kinderen en groeide op in buurtschap De Kladde. Toen ze dertien jaar was werd ze dienstmeisje bij Harrie de Wit in Lepelstraat. Ze werkte daar van zes uur 's morgens tot negen uur 's avonds en om de vier weken mocht ze een dagje naar huis. "Ik werkte in de huishouding en moest elke dag de koeien melken. Ik verdiende tachtig gulden in een heel jaar en had gratis kost en inwoning."

Thuis hadden ze het niet breed. "We moesten een appelsien met z'n vieren delen. Mijn vader, die overleed toen ik dertien jaar was, was landarbeider."

Met Merijn Wijmans, die als knecht bij De Wit werkte, kreeg Jo toen ze achttien jaar was, verkering. Toen ze 26 jaar was trouwde ze met Merijn.

Het jonge stel ging in Lepelstraat, waar Merijn geboren was, in de Kerkstraat op nummer 13 wonen. "Ik heb daar tot mijn negentigste jaar gewoond en ben toen naar zorgcentrum Sint Elisabeth verhuisd", vertelt ze. Haar echtgenoot is in 1970 overleden.

Het huwelijk bleef kinderloos waardoor Jo alle tijd had om te werken. En hard werken deed ze. "Ik had zes werkhuizen en als er in Halsteren of Lepelstraat in een café of in het patronaat een bruiloft gevierd werd, kookte ik daar de warme maaltijd. Ik heb bijna veertig jaar in café De Druiventros gewerkt."

Ontspanning zocht ze in café Tivoli, waar ze elke donderdagmiddag ging dansen. Altijd ging Jo met de bus op vakantie. "Als een bus van Van de Klundert ergens naar toe reed zat ik er in. Ik ben in Spanje, Italië, Duitsland, Engeland, Oostenrijk en Joegoslavië geweest en vijf keer naar Lourdes. Ja, ik ben goed katholiek. Elke donderdag ga ik hier in Sint Elisabeth naar de kerk."

Zonder diploma's werkte ze tien jaar als kok in zorgcentrum Sint Elisabeth. "Dat was een tijd dat nooit eten werd weggegooid. Dat veranderde toen er gediplomeerde koks in de keuken kwamen werken. Binnen de kortste keren kreeg ik daar ruzie over en toen ben ik vertrokken."

Vervelen doet de krasse oude dame zich geen moment. Elke dag maakt ze nog een wandelingetje tot aan ontmoetingscentrum De Wittenhorst in de Schoolstraat en drie keer in de week speelt ze bingo.

Dat ze de leeftijd van honderd jaar bereikt, beschouwt Jo van den Enden als een lot uit de loterij. "Ik heb geluk gehad. Daar kun je niets aan doen", is ze nuchter. Bron BN de Stem



Jo van den enden overleden
Op 1 april 2015 is Jo overleden. Zij was een markant figuur voor ons dorp Lepelstraat.


<<< Terug naar www.lepelstraat.com >>>